พอดีว่าว่าง. . .มากมาย หลังจากนอนดิ้นไปมาบนเตียงเกือบๆ 2 ชม. รอวันเปิดเทอม - -" เลยคิดว่า หาไรทำดีก่า...

นึกได้ว่าดองสเปซไว้ประมาณชาติเศษๆ เลยมาอัพคั่นเวลาซักกะหน่อย (เรื่องที่อัพอาจจะยาวมากก ถึงมากที่สุด อ่านะ)

 

- CBA บ ริ ษั ท ชั้ น ดี มี ม า ต ร ฐ า น -

ปิดเทอมก้ได้มาทำซีบีเอหล่ะ ทั้งๆที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วว่า...ยังไงก้ไม่ขอกลับมาทำอีก แน่นอน!!

แต่...ก้กลับมาทำจนด้ายย โดยการชักชวนของป้าจี เพราะเวลาป้าจีไปประชุม แพนก้อจาไปประชุมกะเค้าด้วยทุกครั้ง 555+ (เพื่ออ?)

เลยรุเรื่องเกี่ยวกะซีบีเอซะเยอะแยะ ไปๆมาๆ ทำด้วยก้ด้ายแหล่ะเนอะ ไหนๆปิดเทอมก้อว่าง

ตอนที่ทำช่วงแรกๆก้อมีแอบคิดเหมือนกันนะว่า....คิดผิดซะละม้างงง

ยิ่งทำไป มานเหนื่อยเหมือนกานนะ แต่ก้อรุสึกดีแปลกๆ ^__________________^

พอยิ่งจะจบโครงการก้อแอบรุสึกใจหายเหมือนกันนะ ม่ายรุว่าหลงรักซีบีเอไปตั้งแต่เมื่อไหร่ 55555+ (ไหนๆก้อชมละ ขอเงินเดือนเพิ่มหน่อยก้อดีนะพี่ๆ ^^)

ก้ออยากจาบอกว่า....ทำซีบีเอได้อะไรมากกว่าที่คิดไว้เยอะมากจิงๆ

ได้ประสบการณ์ใหม่ๆ(แปลกๆ - -?)..........ได้รุจักคนมากขึ้น(อันนี้เหนได้ชัดมากมายยยยยย)..........***ที่สำคัญ....ได้เงินเดือน 55+ (ม่ะช่ายยยละ)

ทำซีบีเอได้รุจักคนมากขึ้นจิงๆ ไม่ว่าจาในคณะ หรือนอกคณะ

บางคนแบบว่า เหนหน้ากันในคณะมา 2 ปีแล้น แต่ ไม่ได้รุจัก ไม่ได้คุยกันเลยซักคำ แต่พอมาทำซีบีเอนี่แบบว่าซี้ปึ้กเลยย อิอิ ^^

ปิดเทอมนี้ซีบีเอก้อกลายเปนส่วนหนึ่งในชีวิตนี้เลยแหล่ะ

ไปถึงซีบีเอเช้ากว่าวันไปเรียนปกติซะอีก 555+ แถมกลับก้อดึกๆดื่นๆ จนแม่จาไล่ให้ไปกินนอนที่ซีบีเออยุ่ละ 55+

แถมมีอยุ่วันนึง เจอกระเป๋ารถเมล์ทักเลยว่า...ไม่มีปิดเทอมมั่งหรอ พี่เหนน้องไปมหาลัยทุกวันเลย (คิดดูละกานว่า ทำงานเกือบทุกวัน จนกระเป๋าจำได้อ่ะ - -")

แต่สุดท้าย...มันก้อคุ้มนะ ยังไงก้อคิดว่าซีบีเอมันเป็นมากกว่าบริษัทจิงๆอ่าแหล่ะ.......^^

* ขอบคุนซีบีเอ ที่ให้อะไรหลายๆอย่าง(จิงๆ)

* ขอบคุน พี่ๆ เพื่อนๆ ที่ซีบีเอ ที่ช่วยกันดูแล และทำงานให้กับบริษัท...ซึ่งบางคนทำงานหนักมาก ถึงมากที่สุด....ตอนนี้ก้อได้พักแล้วน้าคับ ถึงแม้จาไม่ได้พักเต็มที่ก้อเหอะ 

* ขอบคุนน้องๆ SP ทุกคน ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของซีบีเอ (มาช่วยขายของให้ซีบีเอ 55+..........)

* อย่าลืมมาเอาค่าคอม และเงืนเดือนกันน้าคับ 55+

* ทริปซีบีเอ วันที่ 16-17 มิ.ย. ที่หัวหินน้า (ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงจามาบอกอีกทีละกาน) **

* ขอบคุนมิตรภาพดีๆ ที่เกิดขึ้นในซีบีเอ

* รักซีบีเอ พี่ๆทุกคน เพื่อนๆทุกคน และน้องๆทุกคน น้าค้าบบบบ

- ABnormal House -

ปิดเทอมที่ผ่านมา ก้อมีอีกอย่างที่ต้องทำ นั่นก้อคือ....ทำบ้านรับน้อง

มันเหมือนกับว่าเปนงานของน้องๆปี 2 แล้วแหล่ะ แต่ปี 3 ก้อยังต้องไปถ่ายงานให้น้องๆอยุ่ดี

แต่อย่างว่าแหล่ะ ดันทำซีบีเอไปด้วย เลยไม่ค่อยจาทุ่มเวลาให้กับบ้านได้มากเท่าที่ต้องการอ่าาา(เสียจายย)

แต่ก้อยังแอบดีใจนะ ที่ยังมีน้องบ้านที่ทุ่มเทให้กับบ้านอย่างเต็มที่ ก้อขอบคุนมากมายคับ วันรับน้อง น้องๆทำได้ดีอ่า สุดยอดคับผม!!!

วันสันรวมก้อมีอะไรๆแปลกๆดีเนอะ ผุชายบ้านแอ๊บฯโดนลวนลามไปหลายคนอยุ่(โดยสมาชิกบ้านคุ้ม)

ก้อต้องเข้าใจอ่านะว่าบ้านเรามีแต่คนหน้าตาดี 555555+ (ไม่รุว่าน่าดีใจ หรือ จาสงสารดี)

หลังจากรับน้องปีนี้ ขอยอมรับเลยอ่าว่ามันคนละ feel กะปีที่แล้วอย่างแรง ในความคิดเราอ่านะ

ปีที่แล้วเรารุสึกผูกพันกับบ้านมากกว่าปีนี้แบบว่า...เยอะมากกกก ส่วนนึงมันก้คงเปนเพราะปี 3 มันไม่ใช่ตัวหลักของงานแล้วหล่ะมั้ง

แต่ยังไงก้อยังรุสึกดีๆกับบ้านแอ๊บฯเหมือนเดิมม่ายเปลี่ยนน้า

* ขอบคุนน้องๆที่ทุ่มเทให้บ้านแอ๊บฯ ไม่ทำให้พี่ๆผิดหวังจิงๆน้า 

* คิดถึงเพื่อนๆปี 3 บ้านแอ๊บฯ เวลาที่เจอกัน มันทำให้เรามีความสุขมากๆเลยน้า อิอิ เขิลลล์ >_<

* ขอบคุนพี่ๆปีแก่ๆ(55+) ที่กลับมาช่วยกันดูแลบ้านน้าค๊า

* นัดบ้านวันที่ 16 มิ.ย. น้าคร้าบบบบ(น่าจะที่เดิม เวลาเดิมมั้งนะ)

---

ปล.1 จิงๆอยากจาระบุชื่อทุกคนที่พูดถึงลงไปอ่านะ...แต่ มานจายาวเว่อๆไปอยุ่ เหอะๆ ก้อน่าจะรุ้ๆกันอยุ่แหล่ะเนอะๆๆ

ปล.2 ม่ายอยากเปิดเทอมอย่างแรงอ่า เห้อออ......-*-

ปล.3 คิดถึงทุกคนมากมายอ่า T T

ปล.4 ทริปซีบีเอ ชนกะ นัดบ้าน. .  .จาเอายังไงกับชีวิตดีเนี่ย - -""""

ปล.5 รักซีบีเอ + รักบ้านแอ๊บฯ = รักจุฬาฯ (55+ เกี่ยวมั๊ย??)

ปล.6 ได้รุ้เรื่องอะไรมากขึ้น มันก้อทำให้ตัดใจง่ายขึ้นเนอะ. . .(เพ้อไปคนเดียว ม่ายมีไรคับ ^^)

ปล.7 กิ๊ก จี แม๊ค บอล(ครูซ) บอล(พิตต์) ที ต้น กี มด หนึ่ง คิว และแก็งค์ปี3. . .พวกแกฮาได้ใจจิงๆอ่ะ 55+ ไว้เจอกันบ้านแอ๊บฯคับผม

ปล.8 น้องบ้านที่รักทุกคน ฝากบ้านด้วยน้าคับ

ปล.9 น้องก้อย(และผองเพื่อน) น้องย้ง+น้องเอก+น้องเชน(และผองเพื่อน) น้องไอซ์(และผองเพื่อน)

น้องกี้(และผองเพื่อน) น้องอาม(และผองเพื่อน) และน้องบ้านทุกคน. . .สุดยอดคับ ^^........(เรียก"น้องอาม"...ม่ายคุ้นเลยแฮะ - -") 

ปล.10 รักน้องบ้านทุกคนเรยยยยยยยย >_______<

ปล.11 อ่อ...รักน้องๆที่ซีบีเอด้วยคร้าบบบบบ >_______<

ปล.12 ใครผ่านงานก้อยินดีด้วยคับผม ^^

ปล.13 ปิดเทอมม่ายว่างเลยอ่า เพื่อนๆศน.ค้าบไว้นัดเจอกานน้า อย่าเพิ่งงอนกันหล่ะ

ปล.14 รอฝนกะจ๋ากลับมาก่อนค่อยนัดกันก่อด้ายเนอะ

ปล.15 ยังไงก้อ คิดถึงปู ต่าย ฝน จ๋า เกด เตย ปุย เหมือนเดิมน้า รักทุกคนเลยยย ^^

ปล.16 ได้น้องรหัสแล้นน น่ารักด้วยหล่ะ อิอิ

ปล.17 เมื่อไหร่จามีแฟนกะเค้าซักทีเนี่ย........เย้ยยยย- -"

ปล.18 ข้อ 17 ม่ะกี้พูดเล่นน้าคับ 55+ อย่าคิดมากกานเน้ออ

ปล.19 อ้วนอ่ะ กินม่ายหยุดเลย ทามงายดี - -""""""""

ปล.20 ยาวไปละ จบดีก่า

ปล.21 เด๋วต่ออีกนิดดส์ ตอนนี้ชอบเพลงนี้อ่า..."พื้นที่เล็กๆ"

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร โตแล้ว ต้องทำอย่างไร

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ในวันนึงเท่าไร ก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้ (จะอยู่กับฉันตลอดไป.....)

ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน
ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน จูงมือเดินไปด้วยกัน

ปล.22 คราวนี้คงจบจิงๆละหล่ะ ไว้มีไรเพิ่มเติมค่อยมาอัพใหม่ หุหุ

ปล.23 ใครอ่านจบ(แบบไม่ข้ามนะ)จนถึงบรรทัดนี้นะรักตายเลย 55+ จุ๊บบบส์

ตารางสอนเทอมนี้แหล่ะ แอบว่างอ่ะ มีเวลาไร้สาระอีกแล้นน - -" (วันพุธกะวันศุกร์น่าหยุดซะจิง ว่าม่ะ?)

จิงๆเมื่อวาน"แม่"มาถามตารางสอนอ่านะ ก้กะว่าจะส่งให้อยุ่ แต่รุสึกว่าปัญหามานเยอะมากมาย เลยไม่ต้องส่งมานและ 

ก้เลยเอาตารางสอนมาใส่สเปซซะเลย เผื่อวันไหนว่างตรงกันก้จาได้นัดเจอกันน๊า(หรอ?)

อีกอย่างจาได้ไม่พลาด เรื่องกินๆเที่ยวๆ 555+ ถนัด ! ! 

 

เปิดเทอมมา 2 วันและแหล่ะ เจอคนที่อยากเจอไปทั่วเลย อิอิ ^^

แต่ก้อแค่นั้น พอเจอก้บ้าๆไปแป๊บนึง แล้วก้ไม่มีไรเกิดขึ้น 5555+ (สงสัยท่าจะบ้าซะละ)

แต่ก้อนะ ก้อแค่มองจิงๆแหล่ะ ไม่ได้คิดไปถึงไหนซะหน่อย

 

รุสึกว่าเทอมนี้ได้เรียนกับอาจานที่แบบว่าน่าเรียนทั้งนั้นเลย อย่างน้อยก้ไม่ทำให้หลับตั้งแต่คาบแรกอ่านะ หุหุ

แต่ไม่ค่อยถูกใจอังกิดเท่าไหร่ อาจานทะมายดูโหดๆจังแฮะ -*-

และที่สำคัญ ให้ตายเหอะ! ! จาเรียน text กันทุกวิชาเลยมั๊ยเนี่ย

บันชีภาคปกตินะคะ ม่ายช่าย bba เรียนเปนอังกิดเหมือนกันก้อจิง แต่เนื้อหามานก้ยังยากกว่าอยุ่ดีอ่ะ - -"

และที่สำคัญที่สุด. . .ค่าหนังสือกะค่าเทอมจะพอกันแล้วม้าง(เว่อๆ)

โดยเฉพาะอังกิดอ่ะ เล่มก้อบ๊าง บาง ขนาดนั้น ราคาก้แพงซ้า. . .ไม่คุ้มสุดๆแล้วอ่ะ

. . .บ่นไปแล้วได้ไร. . .  

 

วันนี้ก้อฮาโลวีนอีก. . .เพื่อนๆหายไปเที่ยวกานโหม๊ดดด เหลืออยุ่คนเดียว ก้อเลยต้องกลับบ้านซิคะ กลับดึกม่ายด้าย ที่บ้านเปนห่วง อิอิ ^^

(บังเอินว่า. . .ไปม่ะด้าย. . .อายุไม่ถึงอ่ะ 55+)

 

วันนี้อัพสเปซงงๆแฮะ งงตัวเอง สงสัยแอบเบลอๆต้อนรับเปิดเทอมซะละ. . .งั้นจบเหอะ

 

ps.1 ชอบข้อความข้างบนอีกแล้นน อ่านเจอมา แอบเน่าเล็กน้อย แต่มานก้อจิงง่ะ

ps.2 "แม่" เมื่อไหร่จาหาพ่อให้ลูกๆได้ซักที 55555+ ไว้นัดเจอกันนะจ๊ะ ได้ข่าวว่าว่างวันเดียวกัน(ใครจาตามมาสมทบด้วยก้อด้ายนะ)

ps.3 อดกลับไปรร.เล้ยย พัฒนาขึ้นเยอะหนิ(แม่บอกมา)

ps.4 นัดบ้านครั้งที่แล้วคนเยอะที่สุดในโลกเลย 5555+ - -"

                                                       

---

นิทานสำหรับคนรักกัน  

วันหนึ่งมีชายหญิงคู่หนึ่งพึ่งรักกัน ทั้งคู่รักกันมาก
ผู้ชายให้สัญญากับผู้หญิงว่า ผมจะรักคุณตลอดไป
ผู้หญิงจึงบอกกลับว่า ฉันเชื่อคุณ และจะรักคุณอย่างที่รักฉันให้ดีที่สุด
ทั้ง 2 คบกันไปชั่วในระยะเวลาหนึ่ง

ในระหว่างที่ 2 คนได้เดินจับมือกันอยู่ในสวนสาธารณะนั้น
ได้มี นางฟ้าตนหนึ่ง ปรากฎกายลงมา พร้อมกับบอกว่า
"ท่านทั้ง 2 มีความรัก บริสุทธิ์ต่อกัน เราอยากจะให้ท่าน ได้เห็นอนาคตของท่านทั้ง 2"
ชายหญิงคู่นั้น จับมือกันไว้แน่นและรู้สึกดีใจที่ความรักของเค้าและเธอ
ถึงขนาดนางฟ้ามาให้พร นางฟ้าจึงพูดขึ้นว่า "ท่านจะดูอนาคตของท่านทั้ง 2 นับตั้งแต่นี้หรือไม่"
ชายและหญิงคู่รักมองตากัน แล้วตอบพร้อมกันว่า "เราทั้ง 2 ไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน"
นางฟ้าได้ยินดังนั้น จึงเสก ของออกมาเป็นซีดี 2 แผ่นให้ทั้งคู่ไปดูอนาคต.......................

ที่บ้านของหญิงสาว หญิงสาวค่อยๆ ควักแผ่นซีดีที่ได้จากนางฟ้า ใส่ลงในเครื่องเล่นซีดี

ในภาพเห็น ในภาพแรกเธอและแฟนของเธอแต่งงานกัน เธอยิ้มแก้มปริมีความสุขอย่าง

บอกไม่ถูก ในภาพหลังๆ หญิงสาวได้เห็นว่า มีรูปของแฟนเธอคบชู้ เธอนั่งร้องไห้ เสียใจ
ทันใดนั้น มีเสียงประตูเคาะขึ้นที่ห้องของเธอ เธอรีบปิดเครื่องวีซีดี และซับน้ำตา

รีบไปเปิดประตู ปรากฏว่าเป็นแฟนของเธอเอง
แฟนเธอยิ้ม แต่เธอโมโหจึงตบหน้าเค้าอย่างแรง
และปิดประตูโดยที่ฝ่ายชายงง ๆ เธอนอนร้องไห้ถึงอนาคตที่จะต้องเกิดเช่นในวีซีดีนั้น
หลังจากนั้น เธอพยายามหนีหน้าชายคนรักของเธอ โดยที่ผู้ชายก็ตามง้อยกใหญ่โดยผู้ชาย
ไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร เธอพยายามหาทางเลิกกับผู้ชาย จนสำเร็จ
จนวันหนึ่ง ได้มีเสียงเคาะประตู เธอเปิดประตู

แต่ทันใดนั้นคนที่เคาะประตูก็หันหลังจนลับตาไปเสียแล้ว เธอจำได้ดีถึงแผ่นหลังของ
อดีตชายที่ตัวเองรัก เธอมองลงพื้น พบซีดีอีกแผ่นหนึ่งของที่นางฟ้าได้ให้ผู้ชาย.....
เธอนำซีดีแผ่นนี้ไปเปิดอีกครั้ง พบภาพ ที่เหมือนกันคือภาพที่ทั้งคู่แต่งงานกันอย่างมีความสุข
แต่ภาพหลังจาก แต่งงานคือ ภาพที่เธอมีชู้กับผู้ชายคนใหม่
โดยมีแฟนของเธอร้องไห้อยู่ข้างๆ .......
เธอน้ำตาไหลและปิดวีดิโออย่างช้าๆ.... เธอค่อยๆ เปิดจดหมายที่แนบมากับซีดีนี้อ่าน

ข้อความเขียนว่า "ผมไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน ขอบคุณแม้ผมจะเชื่อใน
คุณฝ่ายเดียวก็ตาม ลาก่อน"

คำว่าเชื่อใจเท่านั้น ที่ทำให้ คนทั้ง 2 คน คบกันอย่างมีความสุข

แล้วคุณละเชื่อใจคนรักของคุณมากแค่ไหน ?

---

พอดีไปอ่านเจอมาอ่านะ แบบว่า ชอบมากมายอ่า

จะว่าไปถ้าเปนเรื่องจิง ผุหยิงส่วนใหญ่ก้คงเปนแบบนี้แหล่ะ...มั้ง

ไม่รุสิ หรือว่าเราเอาตัวเองเปนมาตรฐานก้ม่ายรุ 55+(แย่จัง)

เอาเหอะๆ....แต่ว่า ถ้าในชีวิตจิงมีผุชายดีๆแบบนี้นะ รักตายเรย ^^

....แต่ติดที่ว่า....ตอนนี้ยังหาม่ะด้ายซะคนนี่สิ - -"

 

ม่ะด้ายอัพสเปซนานแล้นน พอดีช่วงนี้หลังสอบก้ว่างซะ......รึป่าว?

(ที่สอบๆไปก้อนะ.....ได้ทำ เซงตัวเองจิงๆแฮะ)

วันนี้แบบว่าเลิกเรียนเส็ด ยังคิดไม่ออกเลยว่าจาไปไหนต่อดี 555+

สุดท้ายก้ได้ไปยืมหนังสือที่หอกลาง

อ๊ะ อ๊า ! ! อย่าตกใจไป ม่ะด้ายขยันขนาดน้านน

พอดีมันเปนแค่งานชิ้นนึง ที่จะต้องไปยืมหนังสือมาส่ง แค่นั้นเอง

ไปๆมาๆ แวะกินน้ำปั่นครุฯ (อีกแล้นน)

สงสัยน้ำหนักจาขึ้นจนฉุดม่ายอยุ่แล้วแหล่ะ เหอะๆ

 

ช่วงนี้รุสึกว่ามีไรอยากทำอีกมากมาย

.....อยากนัดเจอเพื่อนๆ อยากเจาะหู อยากได้รองเท้า

อยากกินให้น้อยลง อยากนอนให้นานขึ้น อยากเลิกติดเอ็ม อยากขยันเรียน

อยากสวย อยากมีแฟน อยาก.....ฯลฯ ........

เย้ยย! บรรทัดสุดท้ายพูดเล่นคับผม 55+ (ไม่ต้องแซวๆ)

แต่ก้ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้แต่อยาก ไม่ยอมทำซักทีเนอะ อิอิ

 

อ้า... ม่ายรุจาเขียนไรแล้นน ไว้คิดออกแล้วจะมาอัพใหม่ละกาน บะบายๆ

 

ps. คิดถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่รุจักทุกคนเรยน๊า ไว้เจอกานจ้า 

 

เอ่ออ....ถ้าจาเม้นไร ก้อย่าเม้นอารายแปลกๆหล่ะ -"-

ให้เพลงๆนี้เป็นดังเหมือนกับ ตัวแทนจากใจของเรา ที่จะบอกเขาว่าความรักแท้ในโลกยังมี
ให้เพลงพาใจของเราไปพบกับ หัวใจของเค้าซักที ส่งต่อเพลงนี้ด้วยรักและรักให้คนทุกคน

จะใกล้ชิดหรือห่างเพียงไหน ใจเราส่งถึงกันได้แค่เริ่มกับใครซักคน
หนึ่งเป็นร้อยเป็นล้าน ขอแค่ใจเรายอมเริ่มต้น ไม่ว่าคนไหนคงต้องถึงซักที

* ให้เพลงๆนี้เป็นเหมือนกับ ตัวแทนจากใจของเรา ที่จะบอกเขาถึงความรักแท้ ที่ในโลกนี้ยังมี
ให้รักพาใจเขาไป พบกับใจของเราซักที ส่งต่อเพลงนี้ด้วยรักและรักให้คนทุกคน

** มอบรอยยิ้มให้คนที่พบ เพื่อเป็นการเริ่มต้นความรักที่ไม่รู้จบ
และจะส่งเรื่อยไปด้วยใจต่อใจตราบนานเท่านาน
ให้ความรักนั้นสัมผัสใจ ไม่ว่าเมื่อไหร่จะส่งต่อไปแม้เวลาผ่าน ให้จักรวาลแห่งนี้มีแต่ความรัก

(ซ้ำ * , **)

ให้ความรักนั้นสัมผัสใจ ไม่ว่าเมื่อไหร่จะส่งต่อไปแม้เวลาผ่าน ให้จักรวาลแห่งนี้มีแต่ความรัก....

---

วันนี้ตื่นมาเกือบเที่ยงแหน่ะ 55+ มีความสุขที่สุดในโลกเลยตั้งแต่เปิดเทอมมา

ตื่นมาโดยไม่ต้องคิดอะไร....

ไม่ต้องคิดว่า วันนี้จะทำอะไร มีเรียนอะไรมั่ง ประชุมเชียร์จะเป็นยังไง

จะมีการบ้านอีกมั๊ย(ของเก่ายังไม่เริ่มทำเลย ให้ตายเหอะ 55+)

 

ตื่นมาก้ออนเอ็มเลย เจอแต่พี่ๆน้องๆ เพื่อนๆบ้านแอ๊บฯท้างน้านนน

เพิ่งรุว่าแต่ละคนก้ไม่ต่างจากเราเลยนะเนี่ย

 

จะว่าไปก้นึกถึงวันรับน้องขึ้นมานิดๆซะแล้วสิ ขออัพย้อนหลังดีก่า ^^

 

- 3 มิ.ย. 49 -

รีบไปมหาลัยซะเช้าเชียว ได้ทำฝ่ายทะเบียนแหล่ะ

แต่ทำทะเบียนรายชื่อพี่บ้านอ่านะ ส่วนของน้องๆรุสึกว่าเปรมจะเปนคนจัดการ

ตอนเช้าก้แอบเครียดอ่านะ ทำไมน้องมาน้อยจังเลยอ่า - -"

ขนาดตอนสายๆแล้วก้ยังน้อยมากกกกกกกกก...อย่างน่าใจหาย

แต่ไปๆมาๆน้องก้เยอะขึ้น ไม่รุมาจากไหนเหมือนกันแฮะ

 

จะว่าไปฝ่ายทะเบียนก้ยุ่งเหมือนกันนะ ต้องคอยเช็คจำนวนตลอดเลย

น้องจะกลับบ้านก้ต้องจัดการให้น้องอีก เหนื่อยดีแฮะ

 

วันนี้ก้เล่นเกมกะน้องๆ มีเต้นสันด้วย (เหนื่อยแทบตายยยแหน่ะ)

ตอนเย็นๆก้เข้าไปดูคอนเสิร์ตที่สนามจุ๊บ.......เกือบหนุกแหน่ะ - -"

ไม่ค่อยมันส์เท่าไหร่อ่านะ หรือว่าเราเริ่มแบตหมดก้ไม่รุ รุแต่ว่าเริ่มง่วงๆมึนๆ

...จบไปวันนึง....

 

- 4 มิ.ย. 49 -

วันนี้มีน้องมาน้อยลงเกือบครึ่งนึงแหน่ะ

แต่...ม่ะเปนราย มันส์ได้อยุ่ สันชุดใหญ่แบบว่า.....เหนื่อยไม่ไหวแล้ววว

 

วันนี้มีแข่งกีฬาสีเมืองด้วย

ม่ายหนุกอย่างแรง ! ! ! หรือเพราะไปเจอบ้าน.....ไม่มีมารยาทก้ม่ายรุ เซงงง

ยังไม่รุตัวอีกนะว่าโดนบ้านอื่นเค้าแบนแล้ว

ไม่อยากพูดไรมากเกี่ยวกะบ้านนี้อ่านะ

รุสึกว่าจะโดนเสียงตอบรับจากสมาชิกหลายๆบ้านไปแล้ว 55+

มีคนด่าไปเยอะแยะแล้วเหมือนกัน

ขนาดวันนั้นเรียนบันชียังได้ยินคนบ่นเกี่ยวกะบ้านนี้เหมือนกัน ไม่รุว่าเค้าบ้านไรเหมือนกัน

(แต่สงสัยจาเปน 1 ใน 5 บ้านใต้ตึกไซน์วันนั้นด้วย)

 

บายศรีก้โออ่ะนะ มีน้องมาให้เค้าผูกสายสิญจน์ด้วยแหล่ะ 55555+

(ตอนแรกแอบกัวสายสิญจน์ของเราจาไม่หมดนะเนี่ย)

 

แล้วก้ไปกินสามย่านกันต่อ ไปนั่งเซ็นสมุดบ้านกัน หนุกหนานๆ

...จบไปอีกวัน...

---

เหนเพลงข้างบนป่าว ช่วงนี้กะลังชอบมากมาย 55+

เนื้อหามันแบบว่า...ฟังแล้วมีความสุขดีเนอะ (รึว่าเราจาคิดไปคนเดียว)

ก้อยากให้เพลงนี้กับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆที่เรารุจักทุกคนเลยน๊า

รุสึกว่าช่วงนี้จาเจอคนที่มีปัญหาเกี่ยวกะเรื่องพวกนี้เยอะเนอะ

มีทั้ง  "สุข"  "เหงา"  "เศร้า"

ก้สู้ๆกันต่อไปละกาน เปนกำลังใจให้น๊า

แต่ตอนนี้ทำไมเราถึงมีความรู้สึกทั้ง 3 อย่างนี้พร้อมกันหมดเลยหล่ะ

สับสนๆๆ.........นี่ขนาดช้านยังโสดอยุ่นะเนี่ย 55+

 

# บ้านแอ๊บฯ เจอกันวันที่ 24 มิ.ย. น๊า.....คิดถึงทุกคนเลยย ^^ #

# คิดถึงเพื่อนๆที่ศน.ด้วย นัดเมื่อไหร่บอกได้น๊า.....แต่ไม่รุจาว่างตรงกันป่าวอ่า - -" #

www.dek-d.com

---

วันนี้ตื่นมาเกือบ 10 โมงเหนเอินโทรเข้ามือถือหลาย missed call มากเลยอ่า

เพิ่งรุว่าเค้าสอบเชียร์กัน 9 โมง ก้อนึกว่าเค้าจาสอบบ่ายอ่ะนะ

กระโปรงยาวก้อม่ายมี รองเท้าก้อม่ายมี.......คิดๆๆ ช้านจาไปสอบได้ยังไงหล่ะเนี่ย -_-"

โทไปหาปูกะฝนให้ไปช่วยเลือกกระโปรง+รองเท้าหน่อย แล้วก้กะจาใส่ไปสอบเชียร์ทั้งอย่างนั้นเลย

ตอนออกจากบ้านแล้วจีโทรมาบอกว่า.....เค้าเลื่อนสอบเชียร์แล้ว

สงสัยเพราะกรุ๊ปเราแหง๋ๆ เหอะๆ โทดทีน๊าเพื่อนๆจ๋า

(คราวหน้าเค้าจาไปสอบให้ทันเวลาน๊า)

 

ก้เลยโทรให้ปูกะฝนจองตั๋วหนังเผื่ออีกที่ แล้วก้ไปกินซิซเลอร์กัน 

เหนปูกะฝนบอกว่าเจอจ๋ามากะหวานใจด้วยแหล่ะ เราก้เลยจัดการโทรตามจ๋าให้พามาดูตัวหน่อย 555+

ก้อ....อ่านะ ดูรักกันดีหนิ (น่าอิจฉาจังเล้ยยยยคนมีแฟนเนี่ย......อิอิ)

ยังไงก้ขอให้รักกันไปนานๆนะจ๊ะ

 

ไปดูดาวินชีมาแหล่ะ หนังมันก้เหมือนๆในหนังสือเลยอ่ะนะ มีไม่ตรงบางเรื่องแค่นั้นเอง

โดยรวมก้หนุกดีอ่ะ ถ้าไม่ได้คาดหวังว่าหนังจะดีเลิศ อย่างน้อยก้อไม่ทำให้เราหลับคาโรงหนังละกัน 55+

(ปล. นางเอกสวยจังเลยแฮะ)

 

พอออกมาก้ไปซื้อกระโปรงกับเสื้อ(ของเราท้างน้าน)

ไปลองกระโปรงสอบตัวแรก เหอะๆๆ ติดสะโพกค้าบบ(เค้าวัดตัวเรายังไงเนี่ย)

สงสัยใส่แล้วคงไม่ต้องเดิน....เลื้อยไปเลยเร็วก่า........พอเปลี่ยนอีกตัวเอออ..ค่อยยังชั่วหน่อย 

ไปร้านนี้เจอแต่เดกจุฬาฯอ่ะนะ แบบว่าน่ารักๆทั้งนั้นเลยอ่า(ช้านเทียบม่ะติด)

กะลังสงสัยอยุ่ว่าเข้ามาอยุ่จุฬาฯ ช้านทำให้ภาพลักษณ์สาวน่ารักๆของจุฬาฯหายหมดแหง๋ๆ 555+

 

แล้ววันนี้นั่งรถเมล์กลับบ้าน ผ่านรร.เซนต์คาเบรียล มีหนุ่มน้อยขึ้นมานั่งเบาะข้างเรา

น่ารักจังเลยแฮะ 555+...........แต่ช้านม่ายชอบคนอายุน้อยกว่า งั้นหมดสิทธิ์ เหอะๆ

 

กลับมาบ้านก้หนีไม่พ้นหน้าคอม.......เล่นเอ็มมากจนติดแล้วอ่ะนะ ถ้าเปิดเทอมไม่หายต้องแย่แน่เลย ~~

---

เบื่อ เซง หดหู่......อารมณ์ช่วงนี้เลยอ่านะ

ไม่รุเปนไร ทำอะไรไปก้รุสึกทำไม่ได้เต็มที่อ่ะ แบบว่า....พูดไม่ถูกเหมือนกัน

อยากอยู่เงียบๆ เฉยๆก้ทำไม่ได้อีก ช่วงนี้มันต้อง active ตลอดเวลาอ่ะนะ

ต้องเตรียมรับน้องอีกมากมายหลายด่าน..........เหนื่อยจัง

ขนาดว่าเราไม่ใช่คนที่ทุ่มเทเต็มที่นะ ยังเหนื่อยได้ขนาดนี้เลย

แล้วคนที่เค้าทุ่มเทให้งานหลายๆคนอ่ะ เค้าจะเปนไงก้ไม่รุเนอะ

หรือว่าเราเปนพวกชอบเก็บเรื่องเล็กๆน้อยๆหลายเรื่องมาคิดรวมกัน ทำให้เรากลายเปนคนคิดมาก

แล้วก้ทำให้ตัวเองเครียดอยุ่อย่างนี้ก้ไม่รุอ่า(ทั้งๆที่แต่ละเรื่องมันไม่เกี่ยวกันเลย)

เฮ้ออ........บ่นไปแล้วได้อาไรเนี่ย

 

ซาหรุป.......รักคนที่เค้ารักเราดีกว่า

แต่ถ้าจะให้ดีที่สุด.......ถ้าคนที่รักเรากับคนที่เรารักเปนคนๆเดียวกัน

 

555+ มาจากไหนเนี่ย สรุปได้มั่วซั่วจิงๆเลยช้านน สงสัยจาเมาค้าง

อัพสเปสดึกไปหน่อย เริ่มมีอาการเบลอๆ........แต่มันก้จิงช่ายมั๊ยหล่ะ

 

**ขอโทดที่ไปสอบเชียร์ม่ายทัน**

**ขอโทดที่ม่ะด้ายไปนัดบ้าน**

**ขอโทดอีกหลายๆคนที่เราเคยทำอะไรไม่ดี หรือไม่พอใจเรา**

**ขอโทดใครบางคน ที่เรา"อาจ"ทำให้รุสึกรำคาญ(คงมีบ้างแหล่ะ.....แอบน้อยใจนะเนี่ย 55+)**

...แล้วเราจาพยายามปรับปรุงตัวเองใหม่ละกันน๊า...

1. มีอิสระเสรี จะไปที่ไหนก็ได้ทั่วโลก เท่าที่คุณจะไปถึงได้
2. ไม่ต้องคอยรับคอยส่งแฟน ไปทานข้าว ไปที่ทำงาน ฯลฯ
3. คิดถึงใครเป็นพิเศษได้โดยไม่ต้องรู้สึกผิดต่อใครอีกคน
4. ฝันได้ไกลที่สุด สูงที่สุด เท่าที่คุณอยากจะฝัน
5. มีเวลาเต็มที่ในการฝึกฝนสมาธิ อบรมจิตภาวนา
6. มีเวลาเต็มที่ในการศึกษาเรื่องราว หรือศาสตร์ที่คุณสนใจ
7. บำเพ็ญตนเพื่อประโยชน์ตนได้เต็มที่
8. บำเพ็ญตนเพื่อประโยชน์ผู้อื่นได้เต็มที่
9. ไม่ต้องคอยห่วงหรือคิดถึงใครเป็นพิเศษ เพราะคุณห่วงทุกคนได้เท่าๆ กัน
10. ไม่ต้องคอยงอนง้อหรือเอาอกเอาใจใครเป็นพิเศษ
11. ทำชีวิตสบายๆ สไตล์ของคุณเอง
12. ชื่นชมบุคคลต่างเพศที่คุณนิยมชมชอบได้สุดหัวใจ
13. มีแต่คนคอยเป็นห่วงเป็นใย (ว่าเมื่อไหร่จะมีแฟนกับเขาเสียที)
14. ใครๆ ก็แอบรักแอบชอบคุณได้โดยไม่ต้องรู้สึกผิด (เพราะคุณเป็นคนไม่มีเจ้าของ)
15. ไปเที่ยวกับเพื่อนต่างเพศคนไหนก็ได้ (ที่ยังไม่มีแฟน) อย่างสนุกสุดเหวี่ยง
16. ประหยัดเงินค่าพาแฟนไปดูหนัง ฟังเพลง ทานข้าว ฯลฯ
17. มีเงินเหลือ…ก็เอาไปทำบุญ
18. มีเงินเหลือ…ก็ซื้อของขวัญในโอกาสพิเศษให้ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เขาเหล่านั้นจะปลื้มคุณขึ้นอีกเยอะ
19. เอาเวลาที่จะต้องคอยใส่ใจดูแลแฟน มาใส่ใจดูแลคนรอบข้างคุณ เช่น พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนๆ
เพราะกับคนเหล่านี้ความสัมพันธ์ไม่มีวันเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น แต่กับแฟน เลิกกันแล้วก็จบกันเลย
20. ถ้าคุณอยากจะทำตัวเป็น playboy หรือ playgirl บ้างในบางครั้งก็คงไม่เลวร้ายนักถ้าเปรียบเทียบกับคนที่มีแฟนแล้ว
21. ทำชีวิตให้เรียบง่าย สมถะ แต่มีคุณค่าเข้ากับแนวทางของศาสนาได้ง่าย (เพราะตัวคนเดียว)
22. เป็นคนตัวคนเดียว ก็ดูเท่ดี การตัดสินใจทุกเรื่องในชีวิตเป็นสิทธิ์ของคุณ…คนเดียว
23. ทำจิตเข้าถึงความเป็นอิสระได้ง่าย เพราะมีภาระให้กังวลน้อยกว่าคนทั่วไป
24. พลังจิต (sixth sense) ของคุณมีแนวโน้มจะพัฒนาได้ง่าย เพราะคุณมีเวลาได้อยู่กับตัวเองมาก
25. ถ้าพรุ่งนี้คุณจะต้องตาย ก็ไม่ต้องเสียเวลานึกถึงใครเป็นพิเศษ (นอกจากพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนๆที่รักของคุณ)
26.ไม่ต้องทุกข์เพราะรัก ไม่ต้องคอยกังวล หวาดระแวง ไม่ต้องเสียใจเวลาผิดหวัง ไม่ต้องเสียสุขภาพจิตเวลาโกรธกัน
27.ลดความเสี่ยงจากอาการทางประสาทเสีย วิตกกังวล ซึ่งนำไปสู่อาการจิตผิดปกติ
28.ไม่ต้องค่อยห่วงใยใคร ไม่ต้องทำอะไรเพื่อใครเพราะอันที่จริงแล้วเราใครจะทำเพื่อตัวเราเองมากที่สุด
29.ไม่ต้องเจ็บกับสิ่งที่คนอื่นทำ และไม่ทำให้ใครต้องเจ็บปวด...เวลาที่ใครบางคนจากไป
ก็ไม่ต้องเศร้าเสียใจ...และเวลาที่คุณต้องจากไป...ก็ไม่มีใครต้องเสียน้ำตาเหมือนกัน
30.เราสามารถมีโอกาสได้ทดแทนบุญคุณของพ่อและแม่ได้อย่างเต็มที่
หากเมื่อมีครอบครัวการดูแลท่านก็จะทำให้ลดน้อยถอยลงตามอัธยาศัยของคู่ครอง..........

                                                                                     

---

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว กับ เจ้าชายแห่งความเหงา

 

เนิ่นนานมาแล้ว ……….. มีเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวผู้ซึ่งอาศัยอยู่บนภูเขาแห่งดอกไม้นั้นเพียงลำพัง

เธอมีนัยน์ตาที่อ่อนโยนคู่นั้นมีแววของความโศกเศร้าอยู่เบื้องลึก ที่ถูกกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

จนกระทั่ง …………. มีเจ้าชายแห่งความเหงาเดินทางมาพบภูเขาลูกนี้โดยบังเอิญ

สีสันของดอกไม้หลาย ๆ ดอก ที่ทำให้เจ้าชายหยุดอยู่ที่นี่ราวกับถูกมนต์สะกด

 

เจ้าชายมองเห็นเจ้าหญิง ผ่านดอกไม้กลีบใส ๆ.....เจ้าชายรู้สึกรักเธอตั้งแต่แรกพบ

หากแต่เจ้าหญิงมิได้รู้สึกเฉกเช่นเดียวกับเจ้าชาย เธอกลับรู้สึกว่า.....เขาเป็นใคร

เหตุใดจึงมาพบภูเขาแห่งนี้ได้ และด้วยสายตาคู่นั้น ยิ่งทำให้เจ้าหญิงไม่คิดจะไว้ใจชายคนนี้เลย

 

เจ้าชายแห่งความเหงา ตะโกนบอกเจ้าหญิงว่า“เราจะไม่มาทำความรู้จักกันหน่อยหรือ”

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวเมื่อได้ยินคำดังกล่าว จึงเดินตามเสียงตะโกนนั้นไป

 

หลังจากที่ได้รู้จักกันแล้ว ………….

เจ้าชายแห่งความเหงา ตัดสินใจได้ทันทีว่าเขาพร้อมที่จะหยุดการเดินทางที่ภูเขาแห่งนี้

การสนทนาของคนทั้งคู่ทำให้พวกเขาผูกพันกันมาขึ้น เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวเริ่มมีใจให้กับเจ้าชาย

จนกระทั่งเธอลืมดูแลดอกไม้ทั้งมวล ดอกไม้บนภูเขาพากันล้มตาย

เจ้าหญิงเอาใจใส่เพียงแต่ เจ้าชายคนรัก

เจ้าชายแห่งความเหงาเริ่มเฉยชากับเจ้าหญิง เมื่อหล่อนไม่คิดจะทำอะไรนอกจากการได้พูดคุยหรือการได้รักตน

 

เจ้าชายแห่งความเหงาจึงรู้สึกได้ถึงความอึดอัด "ความเหงา”ได้แผ่ซ่านขึ้นมาในใจของเจ้าชายอีกครั้ง ………….

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว รู้เพียงแต่ว่า ผู้ชายคนนี้พร้อมจะดูแลเธอพูดคุยกับเธอ และอยู่กับเธอบนภูเขาแห่งนี้

 

คนสองคน ใจสองใจ เป็นความต่างที่ไม่ลงตัว

ความรักของเจ้าชายที่เคยเต็มเปี่ยมในใจ………….วันนี้เหลือแต่ความรำคาญ อึดอัดใจ

ความรักของเจ้าหญิงที่ไม่เคยมีในใจ ………….วันนี้กลับเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก

 

เจ้าชายแห่งความเหงา เฉยชากับเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว

ไม่มีการพูดคุย ไม่มีการมองตา ไม่มีการจับมือเหมือนเคย

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวแอบร้องไห้เพียงลำพัง

ทางด้านหนึ่งของภูเขา...เจ้าชายยืนอยู่อีกด้านหนึ่งเช่นกัน

 

ความเงียบ ความแห้งแล้งเดียวดาย สายลมร้อนได้พัดผ่านภูเขาลูกนี้

ราวกับจะกลั่นแกล้งเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว...ให้ชาชินกับความรู้สึกเดียวดาย

 

วันนี้ ……เจ้าชายแห่งความเหงา ตัดสินใจเดินทางจากไป ไม่มีแม้คำอำลา

 

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวไม่พบแม้ใครบนภูเขาแห่งนี้ เธอร่ำไห้

น้ำตาของเธอไหลรินมากมายเหลือเกิน จนทำให้มวลดอกไม้ที่ล้มตายฟื้นกลับคืนมายืนต้นอีกครั้ง

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหวจึงดำเนินชีวิตอย่างเช่นเคย เหมือนไม่เคยมีใครเข้ามาเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตหล่อน

แต่ความเศร้าก็พร้อมที่จะทำร้ายหล่อนได้เสมอเมื่อคิดถึงหรือนึกถึง“เจ้าชายแห่งความเหงา”

 

เธอพึมพำกับมวลดอกไม้เบา ๆ ว่า“ความรักของฉันอยู่ไหน”

เจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว ยังคงคิดถึงเจ้าชายแห่งความเหงาอยู่เสมอ

หากแต่เธอก็ไม่โทษว่าเขาผิด...........เฝ้าโทษตัวเองว่าเหตุใดเราจึงไม่รักเขาอย่างพอเหมาะ

เขาเป็นเพียงแค่ผู้ชายขี้เหงาคนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาทำให้เราได้รู้จักรักได้รักให้เป็น

เขาเป็นเพียงแค่ผู้ชาย ผู้ชายไม่รักผู้หญิงเอาแต่ใจเฉกเช่นหล่อนนักหรอก

 

การเฝ้าปลอบใจตัวเองของเจ้าหญิงแห่งความอ่อนไหว คือบทเรียนของความรัก

เพียงอยากให้ผู้หญิงทุกคนรู้ว่า …………ผู้ชายก็เป็นเพียงแค่มนุษย์ขี้เหงา 

มีเพียงความเหงาในหัวใจความรักของเขาไม่เคยจีรัง อย่าไปให้หัวใจของเราทั้งหมดแก่เขา

เพราะเขาอาจดูแลได้ไม่ดีเท่าเราดูแลได้ไม่ดีเท่าเราดูแล

 

จงดำเนินชีวิตอย่างปกติ อยู่ร่วมกันด้วยความพอดี

จงมีความสุขกับความรักและพร้อมที่จะยอมรับความจริงว่าเขาพร้อมที่จะจากเราไปทุกเมื่อ

 

รักด้วยความพอเหมาะ รักให้เป็น ใครเคยกล่าวไว้ว่า

การเริ่มต้นรักของผู้ชายมากมายนักด้วยรัก..............การเริ่มต้นรักของผู้หญิงน้อยค่านัก

หากเมื่อเวลาผ่านไปค่าของความรักในใจก็เปลี่ยนไป รักของผู้หญิงมาขึ้น

แต่กลับกัน รักของเธอมันไม่เหลือเลย

 

คงเป็นเพราะ "ผู้หญิงอ่อนไหว" และ "ผู้ชายขี้เหงา"

การเริ่มต้นและการสิ้นสุดของความรักนั้นจึงต่างกันอย่างสิ้นเชิง ความรัก

 

แค่ลมร้อนวูบหนึ่งที่ผ่านมา………..ทำให้ใจอ่อนไหวอบอุ่น…………

บางคราว มันก็กรีดหัวใจเราให้ด้านชาและแห้งผาก………..

---

เอามาฝากเพื่อนๆ.....แอบเน่าอีกแล้วช้านน ^^

เรื่องจิงมันจาเป็นแบบนี้หมดรึป่าวเนอะ

.....อย่างงี้ผุหญิงก้แย่อ่าดิ เฮ้อออ.....

* + * + HaPpY nEw YeAr 2006 + * + *

ขอให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มีความสุขมากๆในปีนี้น๊า

ใครที่เรียนอยู่ก้ขอให้ได้เกรดดีๆ คะแนนเยอะๆ

ใครที่กะลังจาจบก้ขอได้ทำงานดีๆ เงินเยอะๆ

ใครที่กะลังจาเข้ามหาลัย ก้ขอให้ได้เรียนคณะที่อยากเรียน

ใครที่ยังไม่มีคนรู้ใจก้ขอให้หาให้ได้ในปีนี้...(ช้านด้วย)*...อันนี้สำคัญมาก 55+

ส่วนใครที่มีคนรู้ใจอยู่แล้วก้ขอให้ร๊ากกกส์กันไปนานๆ

ขอให้มีเงินทองไหลมาเทมา

ขอให้มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง

ขอให้........ฯลฯ

สุดท้ายก้ขอให้ทุกๆคนสมหวังในสิ่งที่ต้องการกันถ้วนหน้าเลยน๊า

---

- - ในปีที่ผ่านมา(2005) มานก้มีเรื่องอาไรเกิดขึ้นกะเรามากมายอ่ะนะ - -

มกราคม

- count down หน้าคอมกะเพื่อนๆ

- เปนปีใหม่ที่ไม่หนุกเลย จากเรื่องที่เกิดซึนามิ เงียบเหงาสุดๆอ่า

- หนังสือเอนท์ก้ยังไม่เริ่มอ่าน

- ไปรร.วันๆก้ไปเล่นซ่อนหา(ไปเพื่ออออ) หรือไม่ก้นั่งกองกันที่โต๊ะข้างเสาธง แต่ก้หนุกดีนะ ได้อยุ่กับเพื่อนๆ 

- สมัครเอนท์(รึป่าว..ไม่แน่ใจ)

กุมภาพันธ์

- สอบปลายภาคแล้ว ม่ะค่อยเครียดเลยอ่ะ ไม่รุจาอ่านไร 55+

- สอบเส็ดไปดูดวงที่ท่าพระจันทร์ ไปนั่งรอในมธ.

- พยายามนั่งในร่ม"ไม่"ให้ใบไม้หล่นใส่หัว

-(เพราะเค้าเชื่อกันว่าถ้าใบไม้ตกใส่หัวใครก้จาได้เรียนที่มธ....แต่ช้านม่ะอยากอยุ่หอ)

- วันปัจฉิม แข่งกับเพื่อนๆว่าใครร้องไห้ก่อน..แพ้

- เราจาร้องตั้งแต่ดูซีดีที่เค้าเอามาเปิดแล้วว แต่ช้านม่ะยอมแพ้

- ตอนจากลับบ้านเหนพวกแกร้องกัน ช้านเลยหยุดม่ะด้ายอ่า

- เดือนนี้เริ่มอ่านหนังสืออย่างตั้งใจที่สุดแร้วว ^^

มีนาคม

- สอบเอนท์อ่ะ แบบว่ากดดัน เพราะมันม่ะมีโอกาสให้แก้ตัวแล้วอ่ะนะ

- ใครจาหาว่าเราบ้าก้เหอะ.. เราว่าช่วงที่ไปสอบเอนท์ที่มจธ.กับเพื่อนๆเป็นช่วงที่เรามีความสุขที่สุดแล้ว

- คงเป็นเพราะว่ารุสึกว่าอีกนิดเดียวก้จาสบาย เปนอิสระแล้ว

- เหมือนเปนเด็กยังไม่มีสังกัด ศน.ก้ไม่ใช่...เดกมหาลัยก็ไม่ใช่ อิสระดีเนอะ

เมษายน

- คะแนนเอนท์ออก แบบว่าอึ้งอ่ะ อ่านอยุ่วิชาเดียวคะแนนลดวิชาเดียว วิชาอื่นคะแนนก้ขึ้นเยอะอยุ่นะ

- เลยลองเสี่ยงคณะสูงๆดูละกัน รุสึกว่าจะไปยื่นคณะกะฝน 2 คนที่จุฬาฯ

- ยังไปนั่งปรึกษาฝนต่อว่าอันดับ 2 จะเอาคณะไรดี...ตัดสินใจได้ก่อนยื่นแป๊บบบเดียวเอง

พฤษภาคม

- เข้าเวปที่เกี่ยวกับผลเอนท์ตลอด

- วันที่เค้าประกาศผลในเวป รุสึกว่าจาประกาศ 6 โมงเย็น

- 5โมงครึ่งนิดๆ เปิดเวปได้ แต่ไม่กล้ากรอกชื่อ

- พอกรอกชื่อไปกะว่าจาปิดหน้านั้นไปก่อน แต่เวปมันเข้าเร็วมากไม่ทันปิดหน้าต่าง

- ได้คณะอันดับ 1 เลย แบบว่าเฮกันกะพี่ 2 คน แม่คงได้ยินอ่ะ

- (จิงๆเหนแม่เรามาด้อมๆมองๆตั้งแต่เราเปิดคอมฯแล้วแหล่ะ)

- แม่เราร้องไห้เฉยเลย 55+ สงสัยคิดว่าอย่างเรามันจาเอนท์ติดมั๊ยหล่ะเนี่ย...ก้น่าคิดอยุ่หรอก-_-"

- เปนครั้งแรกที่ได้เข้าไปเหยียบในคณะ "พาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" ในวันรายงานตัว

- เป็นคณะที่เราเคยคิดว่าไม่กล้าที่จะมาอยู่ในคณะนี้เล้ยย มานสูงเกินอ่ะ

- ปลายเดือนต้องไปรับน้องของมหาลัย...รุสึกว่าไม่อยากไปเลยอ่ะ แต่พี่มันบังคับ

- ไปถึงพี่โจ้ก้พาไปบ้านแอ๊บฯเลย ก้..เอาว่ะ ไปก้ไป มีไอจีกะไอก้อยไปด้วย

- (แล้วไอห้อง2ที่มันนัดๆกันว่าจาไปบ้านแอ๊บฯมันหายไปไหนกันหมดหล่ะเนี่ย???)

- อยุ่บ้านแอ๊บฯ 3 วัน รุจักอยุ่ไม่กี่คนเองอ่ะ พี่บ้านก้รุจักแต่พวกพี่ที่ศน. แต่ก้รุสึกดีมากๆเลยนะ ไม่อยากกลับบ้าน 55+

- ที่คณะมีรับน้อง แบ่งกรุ๊ป ได้อยุ่กรุ๊ป ข5 ยังดีที่มีคนรุจักคนนึง เน..เพื่อนบ้านแอ๊บฯ

- ได้สายรหัสเดียวกับเนอีก ดวงสมพงษ์กันจังเลยเนอะ

มิถุนายน

- ครั้งแรกที่จาได้เปนนิสิตจุฬาฯเต็มตัว

- มาเรียนยังไม่รุจักใครเลย รุจักคุ้นๆหน้าเพื่อนที่กรุ๊ปก้เกาะๆกันไป

- ที่บ้านแอ๊บฯนัดมีตติ้ง จับบัดดี้....ช้านได้พี่ไรก้ม่ะรุ อยุ่วิดยา พี่โจ้บอกเปนเดกศน.ด้วย ง่าาม่ะเหนรุจักเลย

- มีประชุมเชียร์ด้วย แอบโหดอ่า อยากให้มานจบเร็วๆ

- ต่อมามหาลัยห้ามจัดประชุมเชียร์ ก้รุสึกใจหายนิดนึง กับการที่จะไม่ได้ยินพี่ว้ากด่า 55+

กรกฎาคม

- เดือนนี้รุสึกมีแต่เรียน กะกิน

- ไม่แน่ใจว่าสอบมิดเทอมเดือนนี้รึป่าวนะ รุแต่ว่า ตัวเองโง่ๆๆอ่ะ

- รุสึกช่วงนี้จาขึ้นบ้านโจ๊ะเด๊ะบ่อยๆ 55+ ดีจัง

สิงหาคม

- คะแนนมิดเทอมออกมั้ง เศร้าไปหลายวันเลย

- ถอนแคลไปวิชานึง เหอะๆ มานแย่สุดๆ

- ตั้งใจว่าจาอ่านหนังสือ...แต่ก้ทำม่ะได้ เฮ้ออออ

กันยายน

- สอบปลายภาค ก้เหมือนเดิม เน่าเหมือนเดิม

- หลังสอบรุสึกปลดปล่อยอ่ะ สบายที่สุดแล้ว

ตุลาคม

- อุตส่าห์นัดเพื่อนๆว่าจาไปเที่ยวกัน แต่มานก้สอบไม่ตรงกันซักคน

- ไป happy birth day ให้ปูกะต่ายกันที่บ้านฝน

- เปนครั้งแรกที่เจอเพื่อนๆกันครบกลุ่ม หลังจากเปิดเทอมมา

- เกรดเทอมแรกออกแล้ว แย่จิงๆ แต่เกรดยังไม่ออก1ตัว

พฤศจิกายน

- เปิดเทอม 2 ต้องมาแย่งลงวิชาเลือกกะคนอื่นๆทั้งมหาลัย

- เกรดออกครบแล้ว ก้ยังดีวะ ตัวสุดท้ายฉุดเกรดขึ้นมาอีกนิดดดดดส์นึง แต่ก้ยังแย่อ่ะนะ

- ได้อยุ่งานลอยกระทงที่มหาลัยด้วย ชวนฝนกะปูมาเที่ยว มีแต่ของกินอ่ะนะ

- และก้มีอาหารตาให้ดูเยอะแยะเลย 55+

- มีงานจุฬาวิชาการด้วย ช่วยงานคณะแค่วันแรกวันเดียวเองอ่ะ

- แล้วอีก 2 วันที่ไปมหาลัย ก้ไปเร่ร่อนที่คณะอื่น รอบมหาลัย

ธันวาคม

- เดือนนี้วันหยุดเยอะดีอ่ะ ชอบๆ

- สอบมิดเทอมเร็วก่าทุกปี เพราะจามีหยุดกีฬามหาลัยจนถึงปีใหม่เลย

- ไปกีฬาสีที่ศน. เจอห้องน้องมากันนิดเดียวเองอ่า แต่เพื่อนๆห้อง2และก้ห้องอื่นๆก้มากันเยอะดีนะ

- แต่ละคนนี่แอบสวยขึ้นกันเปนแถวเร้ยยย สงสัยจามีแต่ช้านคนเดียวที่ยังไม่มีวิวัฒนาการ 55+

- ได้กลับไปนั้งที่โต๊ะกับเพื่อนๆ 310 ได้ความรุสึกเดิมๆกลับมาเนอะ คิดถึงจัง..

- และแล้ว...ปีนี้เราก้ได้ count down หน้าคอมกะเพื่อนๆเหมือนปีที่แล้ว

---

นี่ก้คือ my space ใหม่ของเราอ่ะนะ

อย่าลืมเข้ามาอ่านกันบ่อยๆนะจ๊ะ

เราก้จาพยายามอัพ space บ่อยๆ..ถ้าไม่ขี้เกียจก่อนนะ ^^

คิดถึงทุกคนเลยน๊า จุ๊บส์ๆ